27 Nisan 2007 Cuma

Bu kahkalar hic bitmesin...


Insan bazen en sevdigi fimleri dusunur ya ,en sevdigi sahneleri,o en can alici anlari,iste bugun ben hayatimin en guzel filmini esimi ve oglumu seyrederken,bu sahne yuregime kazindi,aklima en sevdigim filmler geldiginde,kafamin icinde beliricek olan o essiz an.Oyle icten,oyle heyecan verici,oyle sevgi kokan bir sahneydi ki kendimi alamadim.
Saatlerce gulen baba ve oglu...Sevgi fiskiriyordu etrafa,asklari, gozlerine baktikca seni de icine aliyordu,kahkalar bir bir cinlatiyordu odayi,hele o dokunuslar,insanin ici gidiyordu,dokunmadan,hic konusmadan,nefesimi tutarak seyrettim,imrendim,kiskandim,bende istedim,bu aski tatmak,bu sevgiye ortak olmak ama yaklasip bozmaya kiyamadim,bu sefer seyirci olup bu an'i aklima,kalbime islemeyi tercih ettim......
Hani en sevdigin filmler olurya iste bugun ben onlardan en sevdigimi seyrettim..
Babasi ve Oglu'nu...

Hiç yorum yok: