
Uzun ,ayrı ama heyecan dolu,insanın yüreğini pırpır ettiren bir bekleyişti,bir iki defa annenin karnından hissetmek
'seni' güzeldi,bir yudum mutluluktu,bazen üzüntüydü,orda olamamak,gözlerini ilk açtığında o eşsiz mutluluğu,yaşanası anları yaşayamayacağımı bilmek...ama hep gülümsemeydi dudaklarımdan süzülen...

Ve tarih 19 Eylül 2007,Sonbahar'ın en güzel günleri,bir melek doğdu,bin sevinç sardı yeryüzünü,bir mutluluktu esti savurdu, Sonbahar'ın yüzü güldü,bir prenses doğdu,tüm bereketiyle,tüm güzelliğiyle geldi,güzellikler getirdi.
Hoşgeldi...hayatımıza,günümüze,gecemize,yüreğimize sevgiyle,sağlıkla...
Huzur verdi,mutluluk verdi....
Hoşgeldin Mira,güzel prenses...Küçük yürek,büyük sevgi..
''
Loliş'imin prensesi ,
Mira'sı,doğdu bugün,annesinin de babasının da birtanesi...Yanlarında olamadım ama bütün yüreğimle,bütün kalbimle ordaydım,o odada,Lolişimin elleri avucumda,yüreğimin en huzurlu köşesindeydi,'
herşey çok güzel olucak' diye dualarımdaydı,
'sağlıkla doğacak,huzurla,rahatça geçicek' diye fısıldıyordum kulağına,eminim oda beni duyuyordu,hissediyordu.''
Can
Loliş'im,Canım
Muz'um,biricik prensesiniz,güzel
Mira'nız hayırlı olsun,güle güle büyütün, Allah bir ömür mutluluk versin,şansı bol olsun...
Sizi çok seviyoruz...
Duygu-Babek-Efe